Adam Bernard Mickiewicz – wybitny polski poeta, pisarz, myśliciel. Urodził się 24 grudnia 1798 roku w Zaosiu koło Nowogródka, zmarł 26 listopada 1855 roku w Konstantynopolu. Jeden z grona tzw. Trzech Wieszczów (dwaj pozostali to Juliusz Słowacki i Zygmunt Krasiński). Główny przedstawiciel polskiego romantyzmu. Należał do Stowarzyszenia Filomatów, prowadził także zajęcia z literatury słowiańskiej na Collège de France.
Mickiewicz chciał zostać nauczycielem, dlatego rozpoczął studia humanistyczne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Został aresztowany w 1823 roku, skazano go na wygnanie w głąb Rosji za uczestnictwo w stowarzyszeniach spiskowych. Najpierw przebywał w podróżował Petersburgu, Odessie, Moskwie oraz na Krymie, później zwiedził Europę Zachodnią.
Na emigracji pozostał w Paryżu, gdzie w 1834 roku wziął ślub z Celiną Szymanowską. Mieli 6 dzieci: Marię, Helenę, Władysława, Józefa, Aleksandra i Jana. Pracował jako profesor literatury na francuskich i szwajcarskich uczelniach. W 1844 roku został zwieszony w czynnościach służbowych ze względu na rozpowszechnianie na wykładach poglądów towianistycznych i antykatolickich.
Porzucił towianizm w 1847 roku, by stworzyć w Włoszech legion polski. Współtworzył polskie pismo Trybuna Ludów, jednak upadło ono po roku działalności. W 1855 roku wyjechał do Konstantynopola w celu zorganizowania kolejnych polskich legionów. Zmarł niespodziewania na cholerę. Ciało artysty przetransportowano do Paryża i pochowano na cmentarzu des Champeaux w Montmorency. W1890 roku szczątki Mickiewicza przewieziono na Wawel.