Bolesław Leśmian – znany polski poeta, żydowskiego pochodzenia, twórca wybitnych erotyków. Urodził 22 stycznia 1877 roku w Warszawie, zmarł 7 listopada 1937 roku. Pochodził z uzdolnionej poetycko rodziny, kuzyn - Jan Brzechwa, siostrzeniec - Antoni Lange. .
Dzieciństwo i młodość spędził w Kijowie. Studiował prawo na Uniwersytecie Świętego Włodzimierza. W 1901 roku wyjechał do Warszawy. Później podróżował po Europie. Ożenił się z malarką, Zofią Chylińską. Jednak swe słynne erotyki napisał dla Dory Lebenthal. W 1911 roku działał na rzecz Teatru Artystycznego w Warszawie.
Pod koniec 1918 roku zamieszkał w Hrubieszowie, cztery lat później przeniósł się do Zamościa, pracował tam jako notariusz. W 1933 roku wszedł w skład Polskiej Akademii Literatury. Zmarł 5 listopada 1937 roku. Grób Leśmiana znajduje się na Warszawskich Powązkach.
W poezji Leśmiana widoczne są elementy dramatu romantycznego, artysta często używa ironii lub paradoksu. Twórczość poeta była pod znacznym wpływem symbolizmu oraz filozofii Henriego Bergsona. Bolesław Leśmian były niedoceniany i odrzucony przez społeczeństwo. Dopiero po śmierci zauważano wartości jego utworów. Braku zrozumienia skłonił Leśmiana do napisania cyklu wierszy pt. Oddaleńcy. Zbiór ten to przemyślenia artysty, jego wnioski i zarzutu wobec ludzi, którzy odrzucają innych ze względu na ich indywidualność i wrażliwość. Poezja Leśmiana opowiada o miłości i erotyce w bardzo melodyjny sposób.